Salamat News Οι ερευνητές δείχνουν πώς τα κύτταρα της ανοσολογικής μνήμης αποθηκεύονται στο μυελό των οστών

Μελβούρνη [Australia], 5 Νοεμβρίου (ANI): Οι ερευνητές αποκάλυψαν πώς λειτουργούν τα εμβόλια και πώς να παράγουν κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που είναι μακρόβια – συχνά για δεκαετίες. Αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος παρέχουν ταυτόχρονα ένα προστατευτικό φράγμα που μπορεί να αποτρέψει ή να ελαχιστοποιήσει την επαναμόλυνση και μια μνήμη που μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε έναν προηγούμενο εισβολέα, όπως έναν ιό, και να τον απαλλαγούμε πριν προκαλέσει ασθένεια.

Αν και είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι αυτά τα «μακρόβια πλασματοκύτταρα» είναι σημαντικά, δεν είναι ακόμη σαφές πώς και πότε εμφανίζονται μετά την ανοσοποίηση. Αυτά τα κύτταρα παράγουν αντισώματα που λειτουργούν ως φραγμός στο αίμα μας.

Διαβάστε επίσης Σύμφωνα με έρευνα, οι επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης: 4 στις 5 οικογένειες στο Δελχί-NCR αντιμετωπίζουν ασθένειες που σχετίζονται με τη ρύπανση.

Δημοσιεύτηκε στο έγκριτο περιοδικό Science Immunology, μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Δρ Marcus Robinson και τον καθηγητή David Tarlinton από το Εργαστήριο Ανοσολογικής Μνήμης του Πανεπιστημίου Monash έδειξε πώς τα κύτταρα της ανοσολογικής μνήμης αποθηκεύονται σε περίπου ένα ανά κύτταρο στο μυελό των οστών. ώρες για αρκετές εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα γενετικό σύστημα σε ποντίκια για να χαρτογραφήσουν τη σταδιακή συσσώρευση αυτών των κυττάρων.

Το σύστημα, που ονομάζεται time-stamping, επιτρέπει στους ερευνητές να επισημάνουν ανεξίτηλα όλα τα πλασματοκύτταρα που υπάρχουν σε μια δεδομένη στιγμή μετά τον εμβολιασμό και στη συνέχεια να επιστρέψουν αργότερα και να εντοπίσουν εκείνα που επέζησαν και επομένως έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Κάνοντας αυτό τακτικά μετά τον εμβολιασμό, οι ερευνητές αποκάλυψαν το ιστορικό της συσσώρευσης αυτών των μακρόβιων κυττάρων, προσδιορίζοντας πότε δημιουργήθηκαν και πού πήγαν.

Διαβάστε επίσης Alpilean Reviews – 9 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για αυτό το συμπλήρωμα απώλειας βάρους! ΗΠΑ, Αγγλία, Καναδά και Αυστραλία.

Αφού λάβουμε έναν εμβολιασμό, είμαστε σε μεγάλο βαθμό άνοσοι σε αυτή την ασθένεια επειδή το σώμα μας παρέχει μια συνεχή παροχή αντισωμάτων κατά της ασθένειας κατά της οποίας ανοσοποιούμε – ουσιαστικά φροντίζοντας να αναπληρώσουμε αυτά τα αντισώματα.

Ενώ γνωρίζουμε τα σημεία στο σώμα όπου παράγονται αυτά τα μακρόβια πλασματοκύτταρα – συμπεριλαμβανομένων των λεμφαδένων, των αμυγδαλών και του εντέρου – αυτό που κάνει ορισμένα εμβόλια να κολλάνε για δεκαετίες έναντι των κυττάρων που εξαφανίζονται μετά από μερικούς μήνες, είναι άγνωστο. . Δεδομένου του παγκόσμιου ενδιαφέροντος για τη μακροπρόθεσμη ανοσία που παρέχουν τα εμβόλια Covid, υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη κατανόησης αυτής της διαδικασίας.

Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ποντικού που εξέφραζε μια φθορίζουσα πρωτεΐνη (που ονομάζεται πρωτεΐνη TdTomato) μόνο σε κύτταρα που παράγουν ειδικά αντισώματα έναντι ενός συγκεκριμένου εμβολίου. Επειδή αυτά τα κύτταρα φθορίζουν, τα μεμονωμένα κύτταρα μπορούν να ανιχνευθούν στο πότε παρήχθησαν και πού αποθηκεύτηκαν.

Σε αυτή την έρευνα, χρησιμοποιήθηκαν μια σειρά εργαλείων για τον εντοπισμό μόνο των κυττάρων πλάσματος που παράγονται από το εμβόλιο. Όλα τα κύτταρα πλάσματος στο μοντέλο του ποντικιού εξέφρασαν μια φθορίζουσα πρωτεΐνη (που ονομάζεται πρωτεΐνη TdTomato) και μεταξύ αυτών εντόπισαν εκείνα που αναγνώρισαν το εμβόλιο και τελικά χρησιμοποίησαν μια χρονική σήμανση για να καθορίσουν πότε δημιουργήθηκαν τα κύτταρα. Και πόσο χρονών είναι αυτοί?

Η μελέτη αυτών των κυττάρων καθώς γεννιούνται, ωριμάζουν και αποθηκεύονται για να μας προστατεύσει από επαναλαμβανόμενες επιθέσεις από έναν συγκεκριμένο ιό ή βακτήριο «θα μπορούσε να βοηθήσει στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα μακρόβια πλασματοκύτταρα», δήλωσε ο καθηγητής Tarlinton.

Η πολυπλοκότητα αυτής της μελέτης επέτρεψε στους ερευνητές να προσδιορίσουν άλλες πτυχές της δημιουργίας ειδικής ανοσίας:

Πώς αυτά τα κύτταρα πλάσματος εισέρχονται στον μυελό των οστών. Εάν αυτά τα πλασματοκύτταρα πρέπει να αντικαταστήσουν άλλα κύτταρα όταν αποθηκεύονται σε περιοχές όπως ο μυελός των οστών, ή εάν βρίσκουν μια θέση άδεια από προηγούμενα κύτταρα πλάσματος είτε πεθαίνουν είτε μετακινούνται αλλού.

Η χαρτογράφηση αυτών των κυττάρων έδειξε ότι ένας ειδικός εμβολιασμός σε ένα ποντίκι είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή περίπου 40.000 κυττάρων πλάσματος στο μυελό των οστών. Αυτά τα κύτταρα, μετά την αρχική τους άνθηση, μειώνονται με ρυθμό περίπου 0,1% την ημέρα με χρόνο ημιζωής περίπου 700 ημέρες, παρέχοντας τόσο μια εκτίμηση για το πόσο θα διαρκέσει η προστασία όσο και για περαιτέρω μελέτη των ίδιων των μακρόβιων κυττάρων. .

Σύμφωνα με τον καθηγητή Tarlinton, η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτά τα μακρόβια κύτταρα πλάσματος δημιουργούνται, ζουν και πεθαίνουν θα ενημερώσει την ικανότητά μας να ρυθμίζουμε την πρόσληψή τους, μέσω διαφορετικών συνδυασμών εμβολίων ή στρατηγικών παράδοσης – τελικά μας επιτρέπει να παρατείνουμε τη διάρκεια ζωής ασφαλείας. ” Αυτός είπε.

Στην πραγματικότητα, πρόσφατα αναφέρθηκε συναρπαστική εργασία στο Nature που περιγράφει πώς η αλλαγή του μηχανισμού εμβολιασμού μπορεί να επηρεάσει δραματικά την ειδικότητα της ανοσολογικής απόκρισης και προβλέπουμε τη δημιουργία αυτών των συγκεκριμένων κυττάρων που ήταν το επίκεντρο της δουλειάς μας. (ΕΝΑ I)

(Αυτή είναι μια μη επεξεργασμένη, αυτόματα επεξεργασμένη ιστορία από τη ροή ειδήσεων του Συνδικάτου, το πιο πρόσφατο προσωπικό ενδέχεται να μην έχει τροποποιήσει ή επεξεργαστεί το σώμα του περιεχομένου)

Leave a Comment