Το «Not Me» του Samuel Beckett έρχεται στην εναλλακτική σκηνή της ELLS

Ο καταρρακτικός μονόλογος του Samuel Beckett Not Me (1972), από τις πιο δαιμονικές και απαιτητικές σελίδες του παγκόσμιου θεατρικού ρεπερτορίου, έρχεται στην Εναλλακτική Σκηνή του Εθνική Λυρική Σκηνή στο ΚΠΙΣΝ από τις 18 Φεβρουαρίου και για έξι παραστάσεις έως τις 3 Μαρτίου 2023, σε συμπαραγωγή με το Zero Point Group.

Αυτή η νέα ανάγνωση ενός από τα πιο εμβληματικά μεταπολεμικά έργα, που παραγγέλθηκε από την ELLS Alternative Stage από τον καινοτόμο συνθέτη Zisis Ceglia και τον σκηνοθέτη Savas Strumbo, έναν επίμονο και ασυμβίβαστο εργάτη του ερευνητικού θεάτρου, αντιμετωπίζει τα όρια ενός άλυτου αινίγματος, αλλά στο την ίδια στιγμή με διεγερτική πρόκληση.

Στην τολμηρή προσέγγιση των δύο καλλιτεχνών, η ηχητική και σημασιολογική «άβυσσος» του Μπέκετ μεταφέρεται όχι με ένα στόμα, όπως στο πρωτότυπο κείμενο του δημιουργού, αλλά από δύο σώματα σε φωνητική και κιναισθητική αντίστιξη, ταυτόχρονα αφηρημένα και συμπυκνωμένα σε τον υψηλότερο βαθμό. Τη νέα μετάφραση, που έγινε ειδικά για την παράσταση, υπέγραψε ο Θωμάς Συμεωνίδης, βαθύς γνώστης του Samuel Beckett και τη μουσική διεύθυνση ανέλαβε ο Νίκος Βασιλείου, γνωστός για τις ερμηνείες του σε σύγχρονα μουσικά έργα. Διαθέτει εννιαμελές μουσικό σύνολο.

Το παιχνίδι

Γραμμένο το 1972 με την ηθοποιό Billie Whitelaw στο μυαλό, το Not Me του Samuel Beckett είναι η λεκτική ροή μιας γυναίκας που πυροδοτείται από ένα τραυματικό γεγονός, γραμμένο στο σώμα και ωθημένο από τη μνήμη για χρόνια. Μέσα από την αφηρημένη σκηνική ποιητική του, ο Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας αποτυπώνει την άφθονη διάρροια του ανοιχτού στόματος μιας γυναίκας μετά από ένα απροσδιόριστο γεγονός, κάτω από το βλέμμα μιας μυστηριώδους, απρόσωπης φιγούρας ακροατή. Στη συντομευμένη θεατρική του παράσταση, ο μονόλογος διαρκεί μόλις δεκαπέντε λεπτά και η εντολή του συγγραφέα είναι να τον παραδώσει λαχανιασμένη η ηθοποιός. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1972 στο Lincoln Center’s Forum Theatre στη Νέα Υόρκη και είναι, από κάθε άποψη, σωματική, πνευματική ή συναισθηματική, ένας από τους πιο απαιτητικούς μονολόγους στο παγκόσμιο θέατρο.

The Ground Zero Band στο “Beckett’s Universe”

Το Ground Zero Group ξεκίνησε να εξερευνά τον κόσμο του Samuel Beckett το 2017 με αφορμή την κυκλοφορία του Waiting for Godot. Το έργο παρουσιάζεται στο Θέατρο Άττις – Νέος χώρος (2018/19). Μόλις ένα χρόνο μετά ακολούθησε το έργο Happy Days με την πρόσφατα εκλιπούσα μεγάλη ηθοποιό Ανέζα Παπαδοπούλου.

Και στις δύο παραστάσεις ήδη κλασικών έργων του Μπέκετ, η μουσικότητα, ο ρυθμός και η ενεργοποιημένη σωματικότητα των ηθοποιών ήταν βασικά συστατικά της δουλειάς του Midpoint Group, στο οποίο η περίφημη μέθοδος του Θεόδωρου Τερζόπουλου είναι η κύρια βάση εκπαίδευσης των ηθοποιών. και ανάπτυξη της δημιουργικής διαδικασίας.

«Το κείμενο ήταν για εμάς ένα τοπίο άπειρων δυνατοτήτων έκφρασης. Θα μπορούσαμε να τις ανασκάψουμε μόνο αν δουλέψαμε μουσικά παρά εννοιολογικά, υπερβαίνοντας κάθε μορφή αναπαράστασης της καθημερινότητας –που προφανώς δεν υπάρχει στον Μπέκετ– ή οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια να αποτυπωθούν δραματικά τα κειμενικά γεγονότα της σκηνής. Είδαμε το κείμενο ως ζωντανή παρτιτούρα. Στα κενά μεταξύ των λέξεων ή και των νοημάτων κρύβονταν άξονες ήχου/ενέργειας. Όσο προσπαθούσαμε να τους ακούσουμε, τόσο περισσότερο κατευθυνόμασταν σε νέους τρόπους να είμαστε στη σκηνή, να παράγουμε τον ήχο και να μιλάμε», σημειώνει ο Σάββας Στρούμπος.

Το Not Me ως σύγχρονο μουσικό θέατρο στην εναλλακτική σκηνή του ΕΛΛΣ

Το έργο του συνθέτη Ζήση Τσέγκλια και του σκηνοθέτη Σάββα Στρόμπου, που θα παρουσιαστεί στην Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΛΣ, σε μετάφραση Θωμά Συμεωνίδη και μουσική διεύθυνση Νίκου Βασιλείου, προσεγγίζει το υλικό του Μπέκετ ως ένα ιδιαίτερο σύγχρονο μουσικό θέατρο που διερευνά τα όρια της θεατρικής δυνατότητας. Ήχοι, εικόνες και χειρονομίες, σαν παγιδευμένες στο στόμα σε μια ασταμάτητη λεκτική αιμορραγία, ανοίγουν τον θεατρικό και μουσικό χώρο για να ξανασυναρμολογηθούν σε ένα υβριδικό έργο λόγου, ήχου και κίνησης.

Αντί για ένα στόμα, δύο σώματα σε φωνητική και κινητική αντίστιξη, δύο φωνές από τον ίδιο πυρήνα ξεχύνουν μια μπεκετιανή άβυσσο που παραμένει συμπυκνωμένη, αλλά αντί για μια στιγμή καταλαμβάνει έναν αιώνιο χώρο, η ορχήστρα της δίνει έναν παλμό χωρίς πορεία, μια ήχος χωρίς αιτία, βάθος χωρίς όρια.

Η μουσική πρόκληση του Not Me

Η απαιτητική μουσική σύνθεση της παράστασης φέρει την υπογραφή του Ζήση Σέγκλια, το έργο του οποίου επικεντρώνεται στη σχέση του ήχου με τη σημασιολογία της φωνής και την ενοποίηση της μουσικής γλώσσας και λόγου. Για τη συνάντησή του με το έργο του Samuel Beckett, ο συνθέτης αναφέρει: «Η μουσική διάσταση στο Not Me δεν είναι τελικά παρά μια επέκταση του χώρου όπου βρίσκεται αυτό το meta-mouth. Στο αυθεντικό θέαμα έχουμε ένα στόμα και έναν σιωπηλό ακροατή στο απόλυτο σκοτάδι, την απόλυτη άβυσσο, το τίποτα. στη μαρτυρία μας διατηρούμε τη διαθήκη ως έχει, όχι στην επιφάνεια, αλλά στην ουσία της. Αυτό που αλλάζει μέσα από το μουσικό θέατρο, το σωματικό και το δραματουργικό έργο, είναι ο χώρος που περιβάλλει αυτήν την κατάσταση, γιατί στην προσπάθεια να ακούσουμε τον Μπέκετ αναπόφευκτα –αλλά και μάταια– αυτός ο χώρος αποκαλύπτει τις πολλές του διαστάσεις».

Σκηνοθετώντας το Not Me ως κρατήρα με δύο σώματα

Ο σκηνοθέτης και ιδρυτής της ομάδας Σημείο Μηδέν Σάββας Στρούμπος, γνωστός για τη σοβαρή, συλλογική και εργαστηριακή δουλειά στα κείμενα και τα εκφραστικά μέσα των ηθοποιών, που ερμήνευσε πιστά για χρόνια, σημειώνει: «Στην παράστασή μας του Not Me, οι ρόλος δύο ηθοποιών με τις οποίες συνεργαζόμαστε για εννέα χρόνια: της Έλι Εγγλέζ και της Έβελιν Άσουαντ.

Πρόκειται για δύο εξαιρετικούς συνεργάτες που έχουν περπατήσει χιλιόμετρα σκηνικής παρουσίας σε παραστάσεις του Zero Point Group, αντιμετωπίζοντας ερμηνευτικές προκλήσεις που συχνά ξεπερνούν τις ανθρώπινες δυνατότητες. Τον ρόλο της φιγούρας ερμηνεύει ο Μπάμπης Αλεφάντης, επίσης εξαιρετικός ηθοποιός με τον οποίο συνεργαζόμαστε τα τελευταία χρόνια. Οι δύο γυναίκες ανήκουν στο ίδιο σώμα.

Αναδύονται από έναν κρατήρα, δημιουργώντας την κατάσταση ενός παράξενου, σύγχρονου και πρώιμου Προμηθέα. Την ιδέα για τη σκηνική εγκατάσταση ανέπτυξε η συνεργάτιδα μου, σκηνογράφος και ενδυματολόγος Κατερίνα Παπαγεωργίου. Φωτίζοντας τον κόσμο της έκρηξης της μνήμης του τραύματος του Μπέκετ έγινε αντιληπτός από τον μόνιμο συνεργάτη μου από την ίδρυση του Simeio Miden το 2008, Κώστα Μπεττάνι.

Πληροφορίες

Θέατρο • Ανάθεση εναλλακτικής σκηνής στην ΕΛΣ

Σάμιουελ Μπέκετ

Ζήσης Σέγλιας / Σάββας Στρούμπος

Οχι εγώ

18, 19, 24, 25 Φεβρουαρίου και 2, 3 Μαρτίου 2023.

Ώρα έναρξης: 20.30 (Κυριακή: 19.30)

Εναλλακτική σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Κέντρο Πολιτισμού Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος

Συμπαραγωγή με την Zero Point Group

Μετάφραση: Θωμάς Συμεωνίδης

Μουσική: Ζήσης Σέγκλιας

Μουσική Διεύθυνση: Νίκος Βασιλείου

Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος

Σκηνογραφία, κοστούμια: Κατερίνα Παπαγεωργίου

Σχεδιασμός Φωτισμών: Κώστας Μπετάνης

Ερμηνεύουν: Eli Igliz, Evelyn Aswad, Μπάμπης Αλεφάντης

Διαθέτει εννιαμελές μουσικό σύνολο

Τιμές εισιτηρίων: €15, €20 • Φοιτητικό, παιδικό: €10

Προπώληση:

• Ταμεία ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ (2130885700, καθημερινά 9.00-21.00)

εισιτηρίων.gr

• Ομαδικές Εγγραφές: 2130885742

Διαβάστε επίσης

ΕΞΟΔΟΣ: Μετά τη μεγάλη επιτυχία, η παράσταση της Φένιας Παπαδόδημα συνεχίζεται στο Θέατρο Έλλερ!

The Oak: Ένα απροσδόκητο μείγμα ελίτ καλεσμένων στη σκηνή του Bios

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *