Οι λοιμώξεις και οι επιδημίες θα αποτελέσουν σοβαρό κίνδυνο για άγνωστο χρονικό διάστημα

Επικίνδυνοι ιοί λοιμώξεις, η αύξηση των καρκίνων και η αύξηση των ψυχικών διαταραχών θα αντιμετωπίσει την ανθρωπότητα τα επόμενα χρόνια. Το 2023, η μάχη κατά της πανδημίας θα συνεχιστεί και οι επιστήμονες δεν μπορούν να προβλέψουν πόσο ακόμη θα διαρκέσει. «Εκτός από την αντιμετώπιση ιογενών λοιμώξεων, η ανθρωπότητα θα αντιμετωπίσει σημαντική αύξηση των καρκίνων, λόγω της μειωμένης προσέλευσης για έγκαιρη διάγνωση τα τελευταία τρία χρόνια λόγω του Covid, καθώς και της αύξησης των ψυχικών διαταραχών που προκαλούνται από αιφνίδιο στρες που απειλεί την υγεία μας. . », Ο Γιάννης Τούντας, Ομότιμος Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Η ανθρωπότητα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει επικίνδυνες ιογενείς επιδημίες μέχρι να επιλυθούν οι αιτίες τους, λέει. Σημειώνει ότι από το 1975 έως το 2000 καταγράφηκαν 30 επιδημίες στην ανθρωπότητα, κυρίως από ζώα και πλέον βρισκόμαστε σε μια εποχή νέας νοσηρότητας.

Σύμφωνα με τον κ. Tunda, η στρατηγική One Health είναι το πιο ισχυρό όπλο που έχουμε για την καταπολέμηση των αναδυόμενων επιδημιών. Τονίζει την ανάγκη στροφής στην πρόληψη με την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ).

Συνεχιζόμενη πανδημία, αύξηση καρκίνων και αύξηση ψυχικών διαταραχών

«Το 2023 ο αγώνας κατά της πανδημίας θα συνεχιστεί. Η Κίνα προβλέπει 1 εκατομμύριο θανάτους το νέο έτος. Η ΕΕ σημείωσε πρόσφατα αύξηση των κρουσμάτων και των νοσηλειών. Στην Ελλάδα συνεχίζουμε να έχουμε χιλιάδες κρούσματα και τριψήφιους θανάτους κάθε εβδομάδα, ένα από τα χειρότερα αποτελέσματα μεταξύ των χωρών της ΕΕ (26,8 θάνατοι ανά 1 εκατομμύριο κατοίκους έναντι 9 στην ΕΕ), γεγονός που αντικατοπτρίζει την ανεπάρκεια του NHS», λέει. Ο κύριος Τούντας.

Αυτή η μάχη, λέει, δεν μπορούμε να προβλέψουμε πόσο ακόμη θα διαρκέσει γιατί υπάρχουν ορισμένοι αδιευκρίνιστοι παράγοντες. Πρώτα από όλα οι μεταλλάξεις. Ο κορωνοϊός μεταλλάσσεται αρκετά συχνά, κάθε 2-3 μήνες, σε αντίθεση με τον ιό της γρίπης, που παρουσιάζει μόνο λίγες μεταλλάξεις από χρόνο σε χρόνο.

Επιπλέον, δεν ισχύει ότι κάθε νέα μετάλλαξη είναι λιγότερο τοξική. Η Delta ήταν πιο θανατηφόρα από τον Alpha. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι όταν μια μετάλλαξη είναι πιο μεταδοτική και λιγότερο θανατηφόρα, τείνει σταδιακά να κυριαρχεί, χωρίς όμως να αποτελεί εμπόδιο σε νέες, πιο τοξικές μεταλλάξεις.

Μια άλλη μεταβλητή είναι η μελλοντική παραγωγή νέων, πιο αποτελεσματικών εμβολίων και φαρμάκων. Πόσο πιο αποτελεσματικά θα είναι και πότε θα είναι διαθέσιμα, δεν γνωρίζουμε ακόμα.

Τέλος, σημαντικό ρόλο θα παίξουν τα μέτρα που πρέπει να λάβει κάθε χώρα ξεχωριστά, αλλά και η διεθνής κοινότητα συνολικά, ανάλογα με την εξέλιξη της πανδημίας, καθώς και τον βαθμό συμμόρφωσης των σχετικών μέτρων από τους πολίτες. Η πρόωρη χαλάρωση των μέτρων στον δυτικό κόσμο τους τελευταίους μήνες δεν ανταποκρίνεται στα σημερινά επιδημιολογικά δεδομένα.

«Δεδομένου αυτού, το πιο πιθανό σενάριο είναι η συνέχιση της πανδημίας σε πιο περιορισμένο βαθμό για αρκετούς ακόμη μήνες, με κρούσματα που έχω ήδη βιώσει τις τελευταίες εβδομάδες και που θα είναι πιο έντονα όσο ξεχνάμε τη μάσκα, τις αποστάσεις, την υγιεινή των χεριών και τον απαραίτητο εμβολιασμό. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά εμβολιασμού παραμένουν χαμηλά, ειδικά για την αναμνηστική δόση. Μετά από αυτό, ο κορωνοϊός πιθανότατα θα γίνει ενδημική ασθένεια, παρόμοια με τη γρίπη, χωρίς να αποκλείεται η πλήρης εξαφάνισή του, όπως συνέβη με άλλους ιούς.

Αλλά εκτός από την αντιμετώπιση της πανδημίας και άλλων ιογενών λοιμώξεων που αυξάνονται για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω, τα επόμενα χρόνια η ανθρωπότητα θα αντιμετωπίσει σημαντική αύξηση του καρκίνου λόγω της μειωμένης επίσκεψης για έγκαιρη διάγνωση τα τελευταία τρία χρόνια λόγω Covid, καθώς και με την κλιμάκωση των ψυχικών διαταραχών που προκαλούνται από την ξαφνική αγχωτική απειλή για την υγεία και τη ζωή μας, αλλά και τα μέτρα κράτησης και κοινωνικής αποστασιοποίησης, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων.

Οι λόγοι για την εμφάνιση νέων επιδημιών

Οι λοιμώξεις και οι επιδημίες είναι η νούμερο ένα αιτία θανάτου από τότε που οι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν σε μόνιμες κατοικίες πριν από περίπου 10.000 χρόνια και θα συνεχίσουν να αποτελούν σοβαρή απειλή για το άγνωστο. Η σημαντική μείωση των λοιμώξεων στις ανεπτυγμένες χώρες κατά τον 20ο αιώνα λόγω των εντυπωσιακών βελτιώσεων στο βιοτικό επίπεδο και στη συνέχεια χάρη στα αντιβιοτικά και τα νέα εμβόλια οδήγησε στη λανθασμένη εκτίμηση στη δεκαετία του 1960 ότι ο πόλεμος κατά της μόλυνσης είχε κερδηθεί.

Στη δεκαετία του 1970, όμως, αυτή η εκτίμηση διαψεύστηκε. Από τότε μέχρι σήμερα, η ανθρωπότητα γνώρισε ένα νέο κύμα εστιών μολυσματικών ασθενειών με νέες επιδημίες και πανδημίες που προέρχονται κυρίως από ζώα (ζωονόσους) και με εκατομμύρια θύματα σε όλο τον πλανήτη. Από το 1975 έως το 2020 καταγράφηκαν περισσότερες από τριάντα τέτοιες επιδημίες, κυρίως ιογενούς αιτιολογίας, όπως εμβολή, AIDS, MERS, SARS κ.λπ. με αποκορύφωμα την τρέχουσα πανδημία Covid-19.

«Βρισκόμαστε τώρα σε μια εποχή νέας νοσηρότητας που οι ιστορικοί της ιατρικής αποκαλούν εποχή των αναδυόμενων επιδημιών. Οι λόγοι σχετίζονται με την αλλαγή των οικοσυστημάτων, την κλιματική αλλαγή, την αστικοποίηση, τη ραγδαία ανάπτυξη των διεθνών ταξιδιών και του εμπορίου στο πλαίσιο της αυξανόμενης παγκοσμιοποίησης και κυρίως με σημαντικές αλλαγές στη διατροφή μας και στη σχέση μας με τα ζώα», λέει ο κ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η εμφάνιση νέων επιδημιών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο εμπόριο εξωτικών ειδών, στην κατανάλωση άγριων ζώων και ιδιαίτερα στις συνθήκες εντατικής κτηνοτροφίας για την κάλυψη της ταχέως αυξανόμενης ζήτησης ζωικής πρωτεΐνης παγκοσμίως. Τα ζώα που εκτρέφονται σε γενικά ανθυγιεινές συνθήκες διευκολύνουν τη μετάδοση των ιών από ζώο σε ζώο και όσο περισσότερο μεταδίδεται ο ιός, τόσο περισσότερες μεταλλάξεις αναπτύσσεται, μερικές από τις οποίες επιτρέπουν τη μετάδοση του ιού στον άνθρωπο.

«Μέχρι να αντιμετωπιστούν αυτές οι αιτίες, η ανθρωπότητα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει επικίνδυνες ιογενείς επιδημίες», τονίζει.

Η στρατηγική Unified Health είναι ένα ισχυρό όπλο

Τα συστήματα υγείας περιλαμβάνουν δύο βασικούς τομείς: Τον τομέα των υπηρεσιών υγείας, όπως νοσοκομεία, κέντρα υγείας, ιατρεία κ.λπ. του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που απαρτίζουν το σύστημα των υπηρεσιών υγείας (όπως το ΕΣΥ στη χώρα μας) και του δημόσιου τομέα υγείας που περιλαμβάνει την πρόληψη ασθενειών, την προστασία της υγείας και την προαγωγή της υγείας.

«Η δραματική εμπειρία της πανδημίας καθιστά τις πολιτικές για τη δημόσια υγεία άμεση προτεραιότητα, καθώς οι επιδημίες καταπολεμούνται κυρίως στην κοινότητα και όχι στα νοσοκομεία. Η υγεία όλων θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από την Παγκόσμια Υγεία, όπως αποκαλείται διεθνώς» τονίζει ο καθηγητής.

Στο πλαίσιο της σύγχρονης δημόσιας υγείας, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πρόσφατα τη στρατηγική One Health, η οποία είναι μια συλλογική, πολυτομεακή και πολυεπιστημονική προσέγγιση -αναγνωρίζοντας τη διασύνδεση ανθρώπων, ζώων, φυτών και του κοινού τους περιβάλλοντος- στη θεραπεία των ζωονοσογόνων νόσων.

Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής του One Health είναι σαφώς ευρύτερο και μπορεί να περιλαμβάνει άλλους κλάδους, τομείς και ζητήματα, όπως η περιβαλλοντική υγεία και η υγεία των οικοσυστημάτων, η οικολογία, η άγρια ​​ζωή, η χρήση γης, η βιοποικιλότητα, ακόμη και τα πεδία των χρόνιων ασθενειών, της ψυχικής υγείας, της επαγγελματικής υγιεινής και μη. -τα μεταδοτικά νοσήματα, μπορούν να ωφεληθούν από την προσέγγιση της Ενιαίας Υγείας, εξηγεί ο κ. Τούντας. «Αλλά πάνω από όλα, η στρατηγική της Ενοποιημένης Υγείας είναι το πιο ισχυρό όπλο που έχουμε στον αγώνα κατά των αναδυόμενων επιδημιών».

Είναι επιτακτική ανάγκη να προχωρήσουμε στην πρόληψη ενισχύοντας τη δημόσια υγεία

Σύμφωνα με τον κ. Τούντα, καταρχάς, θα χρειαστεί οι χώρες να θέσουν την ενίσχυση του τομέα της δημόσιας υγείας στις άμεσες προτεραιότητες της ασκούμενης εθνικής πολιτικής και των δημοσίων δαπανών, δημιουργώντας νέους ισχυρούς θεσμούς και νέες αποτελεσματικές υπηρεσίες σε διεθνές, περιφερειακό και σε εθνικό επίπεδο. Επιπλέον, πρέπει να δημιουργήσουν νέους συνεργιστικούς δεσμούς της δημόσιας υγείας με τα συστήματα υπηρεσιών υγείας, τα οποία θα υποστούν επίσης σημαντικές αλλαγές.

«Τα συστήματα υγείας είναι δομημένα με βάση μια νοσοκομεοκεντρική θεραπευτική ιδέα, υψηλή και ακριβή τεχνολογία. Η λειτουργία τους εξυπηρετεί περισσότερο τα συμφέροντα του ιατροβιομηχανικού συγκροτήματος και του ιατρικού φορέα και λιγότερο τα συμφέροντα των πολιτών, που έχουν όλο και περισσότερες απαιτήσεις για αποτελεσματική, ποιοτική και κυρίως οικονομικά προσιτή βοήθεια. Το 30% της παρεχόμενης ιατρικής περίθαλψης είναι περιττή και συχνά επικίνδυνη για την υγεία, ενώ το συνεχώς αυξανόμενο κόστος υγειονομικής περίθαλψης θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης.

Η στροφή προς την πρόληψη με την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ) είναι επιτακτική. Το 20% των πρόωρων θανάτων μπορεί να προληφθεί, ενώ για κάθε ευρώ που ξοδεύουμε για την πρόληψη, κερδίζουμε πέντε ευρώ από το κόστος θεραπείας. Από την άλλη πλευρά, οι νοσοκομειακές κλίνες θα συνεχίσουν να μειώνονται, τα νοσοκομεία θα είναι μόνο για σοβαρά περιστατικά και νέες υπηρεσίες όπως θαλάμους χρόνιων ασθενών, προληπτική φροντίδα και κατ’ οίκον φροντίδα κ.λπ. θα αναπτυχθούν παράλληλα με την εξατομικευμένη θεραπεία και τη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών. .

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *