Οι ερευνητές έχουν κάνει ορισμένες αλλαγές σε

Βαρκελώνη, Ισπανία: Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει ένα ευρύ φάσμα γενετικών αλλαγών στους καρκίνους του εγκεφάλου γλοιώματος, βοηθώντας τους να κατανοήσουν πώς διαφορετικές μεταλλάξεις σε ένα συγκεκριμένο γονίδιο αλληλεπιδρούν με άλλες γονιδιακές αλλαγές και ποιες είναι πιο επιρρεπείς σε στοχευμένες θεραπείες σε ενήλικες.

Παρουσιάζοντας αποτελέσματα από τη μεγαλύτερη ομάδα ασθενών με γλοίωμα μέχρι σήμερα, η Δρ Carissa Schreck είπε στην 34η EORTC-NCI-AACR. [1] Συμπόσιο για Μοριακούς Στόχους και Θεραπεία Καρκίνου στη Βαρκελώνη της Ισπανίας, ότι αν και διάφορες αλλαγές στο γονίδιο BRAF, που μπορεί να οδηγήσουν σε ανάπτυξη γλοιώματος, είναι καλά κατανοητές στα γλοιώματα που εμφανίζονται σε παιδιά, αυτό δεν ισχύει για τους ενήλικες.

Ο Δρ Schreck, ο οποίος είναι επίκουρος καθηγητής νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, στη Βαλτιμόρη, ΗΠΑ, λέει ότι η έρευνά του επικεντρώνεται στην ανάπτυξη στοχευμένης θεραπείας για το μεταλλαγμένο από BRAF γλοίωμα. Όταν άρχισε να σχεδιάζει την πρώτη του κλινική δοκιμή, συνειδητοποίησε ότι ο επιπολασμός των μεταλλάξεων BRAF σε ενήλικες με καρκίνο του εγκεφάλου και ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίθηκαν στην παραδοσιακή χημειοθεραπεία ήταν ελάχιστα κατανοητός. Η ομάδα των ασθενών του, η μεγαλύτερη από όσο γνωρίζει, του επιτρέπει να απαντά σε αυτές τις ερωτήσεις και του δίνει τη δυνατότητα να σχεδιάζει πιο ενημερωμένες κλινικές δοκιμές για αυτούς τους ασθενείς. [2].

Οι μεταλλάξεις BRAF είναι σημαντικές για τον εντοπισμό όγκων του εγκεφάλου, επειδή μπορούν να καθορίσουν τη θεραπεία. Ωστόσο, δεν είναι σαφές ποιοι τύποι αλλοιώσεων BRAF συμβαίνουν σε ενήλικες με γλοίωμα και εάν συγκεκριμένες αλλαγές BRAF σχετίζονται με άλλες γονιδιακές αλλαγές ή με διαφορετική κλινική πορεία.

Ο όρος «γλίωμα» περιλαμβάνει διάφορους τύπους όγκων που προέρχονται από νευρογλοιακά κύτταρα στον εγκέφαλο. Το γλοιοβλάστωμα είναι ο πιο κοινός τύπος σε ενήλικες και παιδιά, εμφανίζεται σε 3,23 ανά 100.000 του πληθυσμού και μόνο το 7% των ασθενών με γλοιοβλάστωμα επιβιώνει για 5 χρόνια μετά τη διάγνωση. [3]. Απαιτούνται επειγόντως νέες και καλύτερες θεραπείες και έχουν αναπτυχθεί φάρμακα που στοχεύουν συγκεκριμένες μεταλλάξεις BRAF, όπως το dabrafenib και το trametinib, που αναστέλλουν το BRAF.v600E Μετάλλαξη Το να γνωρίζετε ποια μετάλλαξη ή συνδυασμός γενετικών αλλαγών προκαλεί καρκίνο σε έναν ασθενή είναι κρίσιμης σημασίας για την επιλογή της καλύτερης θεραπείας που είναι πιο πιθανό να παρατείνει τη ζωή.

Ο Δρ Schreck και οι συνεργάτες του συνέλεξαν δεδομένα από το Dana-Farber/Harvard Cancer Center, το Johns Hopkins Hospital, το Genomics Neoplasia Evidence Exchange Project (GENIE) και τον Cancer Genome Atlas (TCGA) σε σχεδόν 300 ασθενείς με γλοίωμα, 206 από τους οποίους ήταν ενήλικες. το έκαναν Εξέτασαν κλινικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των θεραπειών που έλαβαν οι ασθενείς και πόσο καιρό έζησαν, καθώς και τη δομή και τη μοριακή σύνθεση των ιστών του όγκου, συμπεριλαμβανομένων των γενετικών αλλαγών. Διαίρεσαν τους όγκους σε τρεις ομάδες, με βάση τον τρόπο με τον οποίο η μετάλλαξη BRAF ενεργοποιεί μια οδό σηματοδότησης που ονομάζεται ERK (εξωκυτταρική κινάση που ρυθμίζεται από το σήμα) που συμβάλλει στον καρκίνο: Κατηγορία Ι (μεταλλάξεις όπως η BRAF).v600E στην οποία το BRAF είναι σε θέση να ενεργοποιήσει το ERK από μόνο του), κατηγορία ΙΙ (μεταλλάξεις στις οποίες το BRAF πρέπει να ζευγαρώσει με ένα άλλο μόριο BRAF για να ενεργοποιήσει το ERK σε μια διαδικασία που ονομάζεται διμερισμός), κατηγορία III (μετάλλαξεις στις οποίες ενισχύουν τη σηματοδότηση ERK μέσω του γονιδίου RAS και άλλα μόρια σηματοδότησης), καθώς και γονιδιακές αναδιατάξεις, ενισχύσεις και άλλες μη ταξινομημένες αλλαγές.

Ο Δρ Schreck λέει ότι ανακάλυψε ότι τα αλλοιωμένα με BRAF γλοιώματα σε ενήλικες και παιδιά έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά. Υπήρχε περισσότερο BRAF κατηγορίας Iv600E αλλαγές στους ενήλικες και περισσότερες συγχωνεύσεις BRAF στο παιδικό γλοίωμα (μια σύντηξη συμβαίνει όταν μέρος του γονιδίου BRAF συνδέεται λανθασμένα με ένα άλλο γονίδιο ή συνδέεται με άλλο γονίδιο και προκαλεί καρκίνο). ΜΠΡΑΦv600E Οι αλλαγές συσχετίστηκαν με βελτιωμένη συνολική επιβίωση σε ενήλικες με γλοίωμα, αλλά για τον πιο επιθετικό τύπο γλοιώματος – το γλοιοβλάστωμα – η βελτίωση εξαφανίστηκε και η αύξηση της ηλικίας συσχετίστηκε με χειρότερη επιβίωση σε αυτούς τους ασθενείς.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το BRAFv600E Χορηγήθηκε ευαισθησία στη στοχευμένη θεραπεία σε ενήλικες ασθενείς. Γνώριζαν γλοιώματα με BRAFv600E Οι αλλαγές μπορεί να είναι ευαίσθητες στη θεραπεία με αναστολείς BRAF και MEK. Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι ασθενείς που έλαβαν αυτές τις θεραπείες έζησαν περισσότερο από εκείνους με την ίδια μετάλλαξη BRAF και τον ίδιο βαθμό όγκου. Έδειξαν επίσης ότι υπάρχουν και άλλες αλλοιώσεις BRAF σε ασθενείς με γλοίωμα που μπορεί να είναι στοχεύσιμες χρησιμοποιώντας αναστολείς ΜΕΚ ή αναστολείς BRAF που διαταράσσουν τον διμερισμό. Ελπίζουν ότι η μελέτη θα παρακινήσει τους ερευνητές να συμπεριλάβουν γλοιώματα με αυτές τις μεταλλάξεις σε κλινικές δοκιμές που αξιολογούν νέα φάρμακα αναστολέα BRAF.

Οι στοχευμένες θεραπείες σταμάτησαν ή μείωσαν την ανάπτυξη του γλοιώματος σε έξι από τους 13 ενήλικες ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αυτές. Έξι ασθενείς είχαν πλειομορφικό ξανθοαστροκύτωμα, τέσσερις ασθενείς είχαν πολύμορφο γλοιοβλάστωμα, δύο ασθενείς είχαν πιλοκυτταρικό αστροκύττωμα και ένας άλλος τύπος αστροκύτωμα. Ο μέσος (διάμεσος) χρόνος πριν από την εξέλιξη του καρκίνου ήταν πέντε μήνες και ο συνολικός χρόνος επιβίωσης ήταν σχεδόν 14 χρόνια. Σε ασθενείς με γλοιοβλάστωμα, ήταν τεσσεράμισι χρόνια.

Ο Δρ Schreck καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτός και οι συνάδελφοί του βρήκαν ένα ευρύ φάσμα γενετικών αλλαγών σε αυτή τη μεγάλη ομάδα ασθενών με γλοιώματα οδηγού BRAF. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι υπάρχουν διακριτά βιολογικά χαρακτηριστικά που μπορεί να επηρεάσουν τα κλινικά αποτελέσματα και ότι απαιτείται περαιτέρω μελέτη για να κατανοηθεί ο αντίκτυπός τους, λέει.

Η καθηγήτρια Ruth Plummer, του Πανεπιστημίου του Newcastle, UK, είναι Πρόεδρος του 34ου Συμποσίου EORTC-NCI-AACR και δεν συμμετείχε σε αυτή την έρευνα. «Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν πώς τα γλοιώματα μπορούν να συμπεριφέρονται διαφορετικά σε ενήλικες και παιδιά, ενδεχομένως συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο ανταποκρίνονται σε στοχευμένες θεραπείες», είπε. Αυτή η μελέτη προάγει όσα γνωρίζουμε για το γλοίωμα στους ενήλικες και αυτή η γνώση θα μας επιτρέψει να ταιριάξουμε καλύτερα τις θεραπείες με τον καρκίνο ανάλογα με συγκεκριμένες αλλαγές στο γονίδιο BRAF. Μας δίνει επίσης τη δυνατότητα να αναπτύξουμε νέες και καλύτερες θεραπείες για να στοχεύσουμε διαφορετικές γενετικές παραλλαγές. Το γλοίωμα μπορεί να είναι μια ασθένεια που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί με επιτυχία και πρέπει επειγόντως να βρούμε νέα φάρμακα που θα μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε τα αποτελέσματα για αυτούς τους ασθενείς.

(τελειώνει)

Αριθμός περίληψης: 3«A Integrated Molecular and Clinical Analysis of BRAF Mutant Glioma in Adults», από την Carissa Schreck, που παρουσιάστηκε στην Ολομέλεια 3, Από τις 10:00 έως τις 11:30 CEST, Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, Αίθουσα 111 + 112.

[1] EORTC [European Organisation for Research and Treatment of Cancer, NCI [National Cancer Institute]AACR [American Association for Cancer Research]. Αυτό το συμπόσιο θα διεξαχθεί από τις 26 έως τις 28 Οκτωβρίου 2022 στη Βαρκελώνη.

[2] Η πολιτική των μέσων ενημέρωσης του Johns Hopkins δεν επιτρέπει την απευθείας αναφορά των ερευνητών τους σε δελτία τύπου τρίτων.

[3] Pellerino, A., Caccese, M., Padovan, M. et al «Επιδημιολογία, παράγοντες κινδύνου και προγνωστικοί παράγοντες γλοιώματος». Απεικόνιση Clin Μετάφρ (2022). https://doi.org/10.1007/s40336-022-00489-6


Αποποίηση ευθυνών: AAAS και EurekAlert! δεν ευθύνονται για την ακρίβεια των ειδήσεων που δημοσιεύονται στο EurekAlert! Σε συνεργασία με ιδρύματα ή για χρήση οποιασδήποτε πληροφορίας μέσω του συστήματος EurekAlert.

Leave a Comment