«…να σταθείς στα πόδια σου για να βοηθήσεις τον διπλανό σου με αξιοπρέπεια»

Η Έλλη Πασπαλά με τη σούπερ φωνή της ερμηνεύει κορυφαία στάνταρ τζαζ, σφράγισε την ερμηνεία της με θρυλικές φωνές, στην παράσταση «Η Έλλη αγαπά την τζαζ – Vol.2»; το αθηναϊκό κοινό μπορεί να το απολαύσει ένα ακόμη βράδυ, τη Δευτέρα 2 Ιανουαρίου στις 21:00, στο Θέατρο Άλσος [Ευελπίδων 4, Κυψέλη].

Είχαμε τη μεγάλη χαρά να μιλήσουμε μαζί της.

“Η Elly loves jazz – Vol.2”; main Paspala, θα μας παρουσιάσεις αυτή τη νέα σου μουσική παράσταση; Ομοιότητες και διαφορές με τον τόμο 1;

«Αυτό είναι ένα νέο πρόγραμμα, όχι ακριβώς νέο. Το 1/3 των τραγουδιών είναι από την πρώτη παράσταση “Elly Loves Jazz”, αλλά μερικά τραγούδια έχουν αλλάξει και έχει αλλάξει και ο τρόπος που ερμηνεύονται στη σκηνή που ήταν στην πρώτη παράσταση. Και υπάρχουν μερικά τραγούδια που δεν είναι καθαρά τζαζ, όπως ο Λέοναρντ Κοέν και η Τζόνι Μίτσελ».

Μπορείτε να μας πείτε λίγα περισσότερα για το πρόγραμμα – πώς επιλέξατε τι να συμπεριλάβετε; Και ενδεικτικά κάποια τραγούδια που ερμηνεύεις;

«Έχω διαλέξει τραγούδια που αγαπώ πραγματικά και τα οποία ζήλευα όλα αυτά τα χρόνια, όπως τα νέα που δεν ήταν στο πρώτο «Elly Loves Jazz» και μπήκαν στο νέο σόου. Τραγούδια όπως το «How insensitive», «A case of you» της Joni Mitchell, «Fly me to the moon» και πολλά άλλα».

Περιγραφή των βραδιών παραστάσεών σας;

«Τα βράδια πέρασαν πολύ ευχάριστα. Πάνω από όλα με τους συνεργάτες μου επί σκηνής, τον David Lynch, τον Τάκη Φαραζή, τον Πέτρο Βαρτακούρη, τον Γιάνη Αγγελόπουλο και φυσικά τον νέο Tommy Lynch. Ο χώρος “Alsos” είναι πολύ φιλόξενος και οι άνθρωποι είναι πολύ ζεστοί. Νιώθουμε πολύ όμορφα. Ο κόσμος δέχτηκε αυτό το πρόγραμμα με μεγάλο ενθουσιασμό. Μας δίνει μεγάλη χαρά».

Πώς νιώθεις καλά πριν βγεις στη σκηνή; Πώς νιώθεις πάνω στη σκηνή; Και λίγα λόγια για τις δημόσιες σχέσεις σας;

«Με πιάνει τρομερό άγχος πριν βγω στη σκηνή. Όταν πηγαίνω εκεί ψηλά, νιώθω ωραία και ζεστά γιατί θέλω να μοιραστώ κάτι με τον κόσμο και ο κόσμος ελπίζω να θέλει να ακούσει αυτό που θέλω να μοιραστώ μαζί τους. Το κοινό είναι συνήθως πολύ ζεστό, νιώθω μια ζεστή αγκαλιά. Μερικές φορές το κοινό έρχεται περισσότερο από περιέργεια, ίσως έχει ακούσει κάτι θετικό για την παράσταση, οπότε μπορεί να μην ξέρει πολύ καλά τι πρόκειται να ακούσει. Εδώ, πρέπει να τους νικήσεις. Δεν υπάρχει ένα είδος κοινού. είναι πολλοί και θα πρέπει να αντιμετωπίζεις το κοινό ως επισκέπτη που έρχεται στο σπίτι σου και θέλει να μοιραστεί ένα καλό γεύμα και ένα ποτήρι κρασί».

Πάλι στη σκηνή με τον David Lynch και για πρώτη φορά με τον γιο σας, τον νέο σαξοφωνίστα Tommy Lynch. Σκέψεις και συναισθήματα;

«Είναι πολύ συγκινητικό να βρίσκομαι στη σκηνή με τον γιο μου αυτή τη φορά. Είναι συγκινητικό γιατί ο Ντέιβιντ είναι πρώτα και κύρια ο πατέρας του, αλλά είναι και ο δάσκαλός του. Είναι επίσης συγκινητικό να ακούς έναν νεαρό μουσικό να αρχίζει να ανοίγει τα φτερά του, να ακούει τον ενθουσιασμό και τη διαύγεια των νέων. Μου φέρνει μεγάλη χαρά».

Η Έλι λατρεύει την τζαζ! Άλλα είδη μουσικής που αρέσει στην Έλλη;

«Υπάρχουν πολλά άλλα είδη μουσικής που αγαπώ. Αγαπώ πολύ την κλασική μουσική και τρέφω ιδιαίτερη αγάπη για τους τραγουδοποιούς, Έλληνες και ξένους. Λατρεύω επίσης τη λάτιν, την κουβανέζικη και τη βραζιλιάνικη σκηνή. Εκτός από τζαζ, μεγάλωσα ακούγοντας κάθε λογής ροκ και την τότε λαϊκή σκηνή -που τώρα είναι πολύ αλλαγμένη, φυσικά ελληνική μουσική και ακούω νέα πράγματα με περιέργεια και ενδιαφέρον».

Η καριέρα σου σε ελληνικό έδαφος ξεκίνησε με τη συνεργασία σου με τον Μάνο Χατσιδάκη. πες μας κάτι για τα πρώτα πράγματα που σου έρχονται στο μυαλό όταν ακούς το όνομά του.

«Έχω ακόμα δέος στο πρόσωπο του Μάνου Χατζιδάκι, μεγάλο θαυμασμό και μεγάλη αγάπη. Πάντα νιώθω μέσα μου δονήσεις τρυφερότητας απέναντι στην πολύ σπουδαία προσωπικότητά του και το τεράστιο έργο του, που θαυμάζω απεριόριστα. Νιώθω ότι είχε μια βαθιά επίδραση στη ζωή μου. Είμαι ευγνώμων για αυτό».

Είναι πλούσια η καλλιτεχνική σας διαδρομή; Θα μοιραστείς μαζί μας μια από τις δύσκολες, πικρές στιγμές της;

«Με απλά λόγια, προτιμώ να μην μοιράζομαι τις δύσκολες στιγμές. Δεν έχω βιώσει πίκρα. Αρκετές δυσκολίες, αλλά όχι λόγος να αναφερθούμε σε αυτές ».

Μία από τις κορυφαίες, αγαπημένες της στιγμές για σένα;

«Ευτυχώς, έχω πολλές αγαπημένες στιγμές που ένιωσα υπέροχα κάνοντας αυτό που κάνω, αλλά μια που ξεχωρίζει για μένα και που θα θυμάμαι πάντα είναι η πρώτη φορά που τραγούδησα στο Ηρώδειο. όταν τραγούδησα το «Μαγάλο Ερωτικό» του Μάνου Χατζιδάκι».

Χρήσιμες συμβουλές ζωής που λάβατε;

«Βάλε πρώτα τη μάσκα οξυγόνου και μετά βοήθησε τον δίπλα σου να τη φορέσει. Με άλλα λόγια, για να μπορείς να βοηθάς τους ανθρώπους γύρω σου, πρέπει πρώτα να είσαι καλά, να είσαι στα πόδια σου για να βοηθάς επαρκώς τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου».

Ένα που θα έδινες;

“Το ίδιο”.

Αγαπημένη σας καθημερινή συνήθεια;

«Ο πρωινός καφές».

Είστε ένας δυνατός φιλάνθρωπος. πρόσφατα μάθαμε για μια σειρά καταγγελιών σχετικά με τις ενέργειες των διαχειριστών μιας γνωστής φιλανθρωπικής οργάνωσης. σχόλιο?

«Αν και αυτές οι αποκαλύψεις είναι φρικτές, αυτό δεν πρέπει να μας εμποδίσει να υποστηρίζουμε διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις ή κινήματα. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση και να ξέρουμε τι υποστηρίζουμε και πώς το υποστηρίζουμε.

Ας είμαστε ενημερωμένοι. Η βοήθεια δεν πρέπει να σταματήσει, αλλά πρέπει να αναζητήσουμε τις ευθύνες και να δούμε πώς αυτές οι οργανώσεις διαχειρίζονται τους πόρους, τα χρήματα που δίνουν πολλοί άνθρωποι χωρίς τις δικές τους ανέσεις για να τους στηρίξουν».

Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στη Νέα Υόρκη. ήρθες στην Αθήνα σε ηλικία 25 ετών. Αγαπημένη φωτογραφία από τη ζωή σου εκεί;

«Η αγαπημένη εικόνα της Νέας Υόρκης δεν είναι μια ακριβής εικόνα, αλλά υπάρχουν εικόνες: Περπατώντας στη Νέα Υόρκη. Για κάποιο λόγο, τουλάχιστον έχω άλλη διάθεση όταν περπατάω στη Νέα Υόρκη. Ο βηματισμός μου είναι πιο γρήγορος και πιο ανοιχτός, λίγο πιο ανέμελος – όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό. Ίσως επειδή υπάρχουν φαρδιά πεζοδρόμια και οι δρόμοι είναι ίσιοι (γέλιο).»

Κάτι που σου λείπει από τη Νέα Υόρκη;

«Μου λείπει η πολυπολιτισμικότητά του, η πλούσια σε εκδοχές ζωή του, οι εναλλακτικές εικόνες, οι πολιτισμοί που αναμειγνύονται, που είναι μαζί και παράλληλοι και αναμειγνύονται – και όλη αυτή η ενέργεια. Μου λείπει η ενέργειά της».

Κάτι που θα άλλαζες αμέσως στην Αθήνα αν μπορούσες;

«Από πού να ξεκινήσω… Πολλά, αλλά ας ξεκινήσουμε με αυτά: Θα απαγόρευα τα οχήματα – αλλά θα αυξήσω τα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα φυτέψω περισσότερα δέντρα και θα φρόντιζα τους άστεγους».

Και κάτι που σου αρέσει σε αυτή την πόλη;

«Το Φως της Αθηνάς. Κλίμα. Αυτός ο φωτισμός οροφής δεν υπάρχει πουθενά αλλού – και έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες, πολλούς καλλιτέχνες. Είναι μοναδικό!»

Μια ευχή για το νέο έτος;

«Καθώς βλέπω ότι ο κόσμος γύρω μου είναι πολύ τεταμένος και πολύ τεταμένος, εύχομαι για τη νέα χρονιά και γενικότερα για το μέλλον να επιβραδύνουμε και να δώσουμε μεγαλύτερη βαρύτητα και σημασία και προσοχή στις ανθρώπινες σχέσεις και στην μεταξύ μας επικοινωνία. Να ζούμε σε μια πιο υγιή κοινωνία. Ας προσέξει ο καθένας τον εαυτό του, όπως είπαμε στην αρχή. Βάζουμε πρώτα τη μάσκα οξυγόνου στον εαυτό μας και μετά φροντίζουμε τους άλλους. Πρέπει όμως να υπάρχει η επιθυμία να νοιάζεσαι για τους άλλους, να υπάρχει επαφή και επικοινωνία».

Κυρία Πασπαλά, να τελειώσουμε με τους στίχους;

«Η μητέρα και η αδερφή μου μου δίνουν ελπίδα, μου δίνουν επιθυμία. Είθε η αγάπη να απλωθεί για πάντα στη Γη, σαν προσευχή»· Μάνος Χατζιδάκις».

Συμμετέχω:

Ντέιβιντ Λιντς || σαξόφωνα, φλάουτο
Τάκης Φαραζής || πιάνο
Πέτρος Βαρτακούρης || κοντραμπάσο
Γιάννης Αγγελόπουλος || τύμπανα
Φιλική συμμετοχή: Tommy Lynch || σαξόφωνο

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *