Μια «εικονική αυτοψία» προσδιορίζει ένα μουμιοποιημένο μικρό παιδί του 17ου αιώνα που ήταν κρυμμένο από τον ήλιο.

Πίστωση: Pixabay Public Domain/CC0

Επιστήμονες με έδρα τη Γερμανία εξέτασαν μια μούμια ενός παιδιού του 17ου αιώνα, χρησιμοποιώντας την επιστήμη αιχμής μαζί με ιστορικά αρχεία για να ρίξουν νέο φως στην παιδική ηλικία της Αναγέννησης. Το παιδί βρέθηκε σε μια κρύπτη μιας αυστριακής αριστοκρατικής οικογένειας, όπου οι συνθήκες επέτρεπαν μια φυσική μουμιοποίηση, διατηρώντας τον μαλακό ιστό που περιείχε ζωτικές πληροφορίες για τη ζωή και τον θάνατό του. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτό ήταν το μόνο άγνωστο σώμα στην κρύπτη που θάφτηκε σε ένα ξύλινο φέρετρο χωρίς σημάδια αντί για τα περίτεχνα μεταλλικά κασετίνες που προορίζονται για άλλα μέλη της οικογένειας.

Η ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ. Andreas Nerlich της Ακαδημαϊκής Κλινικής Munich-Bogenhausen, πραγματοποίησε εικονική αυτοψία και τεστ ραδιενεργού άνθρακα, εξετάζοντας οικογενειακά αρχεία και σημαντικές ενδείξεις από το ταφικό υλικό για να ανακαλύψει ποιο ήταν το παιδί και ποια ήταν η βραχύτητα του. ζωή σαν

«Αυτή είναι μόνο μία περίπτωση», είπε ο Nerlich, επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας που δημοσιεύτηκε σήμερα. Όρια στην ιατρική«Όμως, καθώς γνωρίζουμε ότι η πρόωρη βρεφική θνησιμότητα ήταν γενικά πολύ υψηλή εκείνη την εποχή, οι παρατηρήσεις μας μπορεί να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική ανασυγκρότηση της βρεφικής ζωής, ακόμη και σε ανώτερες κοινωνικές τάξεις».

Καλοθρεμμένος, αλλά όχι καλοφαγωμένος

Πραγματοποιήθηκε εικονική αυτοψία μέσω αξονικής τομογραφίας. Ο Nerlich και η ομάδα του μέτρησαν το μήκος των οστών και εξέτασαν την ανάπτυξη των δοντιών και το σχηματισμό μακριών οστών για να προσδιορίσουν ότι το παιδί ήταν περίπου ενός έτους όταν πέθανε. Ο μαλακός ιστός αποκάλυψε ότι το παιδί ήταν αγόρι και υπέρβαρο για την ηλικία του, έτσι οι γονείς του μπορούσαν να το ταΐσουν καλά – αλλά τα οστά έλεγαν μια διαφορετική ιστορία.

Τα πλευρά του παιδιού παραμορφώθηκαν, κάτι που ονομάζεται ροδόχρου ακμή, που συνήθως εμφανίζεται σε σοβαρή ραχίτιδα ή σκορβούτο. Αν και λάμβανε αρκετή τροφή για να πάρει βάρος, παρόλα αυτά ήταν υποσιτισμένος. Ενώ η κάμψη των οστών που χαρακτηρίζει τη ραχίτιδα απουσίαζε, αυτό μπορεί να οφειλόταν στο ότι δεν περπατούσε ή έρχονταν.

Δεδομένου ότι μια εικονική αυτοψία έδειξε ότι είχε τη φλεγμονή των πνευμόνων χαρακτηριστική της πνευμονίας και ότι τα παιδιά με ραχίτιδα είναι πιο ευάλωτα στην πνευμονία, αυτή η διατροφική ανεπάρκεια μπορεί να συνέβαλε ακόμη και στον πρόωρο θάνατό του.

«Ο συνδυασμός της παχυσαρκίας με τη σοβαρή ανεπάρκεια βιταμινών μπορεί να εξηγηθεί μόνο από μια «καλή» διατροφική κατάσταση και μια σχεδόν πλήρη έλλειψη έκθεσης στον ήλιο», λέει ο Nerlich. «Πρέπει να αναθεωρήσουμε τις συνθήκες διαβίωσης των μωρών υψηλής αριστοκρατίας από προηγούμενους πληθυσμούς».

Ο γιος ενός ισχυρού κόμη

Ωστόσο, παρόλο που ο Nerlich και η ομάδα του είχαν προσδιορίσει την πιθανή αιτία θανάτου, το ερώτημα για την ταυτότητα του παιδιού παρέμενε. Η παραμόρφωση του κρανίου του έδειχνε ότι το απλό ξύλινο φέρετρό του δεν ήταν αρκετά μεγάλο για το παιδί. Ωστόσο, η πραγματογνωμοσύνη στα ρούχα του αποκάλυψε ότι ήταν θαμμένος σε ένα μακρύ παλτό με κουκούλα από ακριβό μετάξι.

Τάφηκε επίσης σε μια κρύπτη που προοριζόταν αποκλειστικά για τους ισχυρούς κόμητες του Starhemberg, οι οποίοι έθαψαν εκεί τους κατόχους των τίτλων τους – κυρίως τους πρώτους γιους τους – και τις γυναίκες τους. Αυτό σήμαινε ότι αυτό το παιδί ήταν πιθανότατα ο πρώτος γιος ενός από τους κόμητες του Starhemberg. Η χρονολόγηση ενός δείγματος δέρματος με ραδιενεργό άνθρακα δείχνει ότι θάφτηκε μεταξύ 1550 και 1635 μ.Χ., ενώ ιστορικά αρχεία της διαχείρισης της κρύπτης υποδηλώνουν ότι θάφτηκε πιθανότατα μετά την ανακαίνιση της κρύπτης γύρω στο 1600 μ.Χ. Ήταν το μόνο μωρό που ήταν θαμμένο στην κρύπτη.

«Δεν έχουμε καμία πληροφορία για την τύχη των άλλων μωρών της οικογένειας», είπε ο Νέρλιχ σχετικά με την ταφή της Μπεναζίρ. «Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, το πιο πιθανό ήταν το μωρό [the count’s] Ο πρώτος γιος μετά την κατασκευή της κρύπτης της οικογένειας, οπότε μπορεί να δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή».

Αυτό σήμαινε ότι υπήρχε μόνο ένας πιθανός υποψήφιος για το μικρό αγόρι με το μεταξωτό παλτό: ο Ρίτσαρντ Βίλχελμ, η οικογένεια του οποίου τον έθαψε μαζί με τον παππού και τον συνονόματό του Ρίτσαρντ φον Στάρεμμπεργκ.


Η επιστημονική έρευνα των μούμιων της Νότιας Αμερικής αποκαλύπτει ότι δολοφονήθηκαν βάναυσα


περισσότερες πληροφορίες:
Λίπος και μεταβολική διαταραχή σε μια μούμια βρεφικής κρύπτης της Άνω Αυστρίας του 16ου αιώνα – Μια διεπιστημονική Παλαιοπαθολογική Διερεύνηση στην Ιστορική Αριστοκρατική Ζωή. Όρια στην ιατρική (2022). DOI: 10.3389/fmed.2022.979670

προσφορά: Η «εικονική αυτοψία» προσδιορίζει μουμιοποιημένο νήπιο του 17ου αιώνα που κρύβεται από τον ήλιο (2022, 26 Οκτωβρίου) στις 26 Οκτωβρίου 2022 από https://phys.org/news/2022-10-virtual- autopsy-17th-century-mummified έχει ανακτηθεί. -toddler.html

Αυτό το φύλλο ή έγγραφο ή γραπτό καλύπτεται από τη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων. Εκτός από κάθε δίκαιη συναλλαγή για σκοπούς ιδιωτικής μελέτης ή έρευνας, κανένα μέρος δεν επιτρέπεται να αναπαραχθεί χωρίς γραπτή άδεια. Αυτό το περιεχόμενο δημιουργείται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς.

Leave a Comment