Με τον γραφίστα Θεόδωρο Κόλια

Στην αρχή ήταν τα χρώματα. Νήπιο όμως ο Θεόδωρος Κόλλιας, πριν προλάβει να αρθρώσει σωστά τις πρώτες λέξεις – που για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν έλεγε το δέλτα για πολλά χρόνια – άρπαξε τα χαρτιά και τα πινέλα, τα οποία βούτηξε σε μια φαντασία οργίου για να ζωγραφίσει τις εικόνες του… Η φαντασία, πάνω από όλα μια μήτρα ιδεών και ονείρων, δεν έπαψε ποτέ να συνεργάζεται όμορφα με την όμορφη και αγιασμένη φύση του Πεντελικού όρους, όπου μεγάλωσε τη δεκαετία του 1970. Θα έλεγε κανείς ότι ήταν σαν δύο καλές θείες που τον καθοδηγούσαν και τον έθρεψαν με τον δικό τους μυστηριώδη τρόπο. Από τη μια ιδέα σε ένα κομμάτι χαρτί και από ένα κομμάτι χαρτί σε μια άλλη ιδέα, η φαντασία του τον πήγε λίγο πιο μακριά από τη φύση, την οποία ποτέ δεν αρνήθηκε, αλλά πάντα αναζητούσε.

Αφού σπούδασε στις σχολές καλών τεχνών των Βρυξελλών και της Μαδρίτης, αφιερώθηκε για 20 χρόνια στη γραφιστική με τον συνηθισμένο και αναμενόμενο σκεπτικισμό ενός δημιουργού, αλλά με την αφοσίωση και την προσοχή στη λεπτομέρεια ενός επαγγελματία σε μια εταιρεία με έδρα τις Βρυξέλλες. Όπως και στο ταξίδι που συνδυαζόταν πάντα με το πέρασμά μου από τη φύση για να ανανεώσω τους όρκους μου βαθιάς αφοσίωσης σε αυτήν.

Τι πιστεύετε ότι ξεχωρίζει το Blue Grey Cottage; Ποια είναι η προσέγγισή σας και ποια η ιστορία της; Πώς διαμορφώσατε τους χώρους του, ποιος ήταν αρχικά στόχος και πως το πηρες τελικα?

Η αγάπη μου για το σπίτι ως εστία και όχι τρισδιάστατη αρχιτεκτονική ήταν η αρχική μου σκέψη. Και φυσικά με κέρδισε η φύση που το περιέβαλλε και «γέννησε» την ιδέα ενός μικρού ξενώνα. Ένας χώρος που θα συνδύαζε αναμνήσεις και εμπειρίες μιας ζωής με απλότητα και «ζεστασιά».

Έτσι γεννήθηκε το Blue Grey Cottage, που απλά οφείλει το όνομά του στο χρώμα των εσωτερικών του τοίχων, που αντανακλούν τους μπλε-γκρι τόνους του χειμερινού ουρανού. Είναι το αποτέλεσμα αμέτρητης και αμέτρητης προσωπικής δουλειάς, ένας σχεδόν χειροποίητος χώρος μοιράσματος, ειρήνης και επανασύνδεσης για όσους διαχωρίζονται από το ουσιαστικό, το φυσικό και το ανθρώπινο. Είναι περισσότερο ενδιάμεσος σταθμός για ταξιδιώτες και λιγότερο προορισμός για τουρίστες, σύννεφο για όσους χρησιμοποιούν το χρόνο για να τον ξεχάσουν και να βρουν ή να βιώσουν ξεχασμένες αλήθειες.

Ποιο μέρος της ζωής σας καταλαμβάνει;

Ένα σπίτι ριζωμένο στο βουνό ακολουθεί τον ρυθμό της φύσης και γενικότερα τη φθορά του χρόνου. Αυτή είναι μια συνεχής άσκηση παρακολούθησης και διόρθωσης!

Μιλώ για το Πήλιο, όπου επιλέξατε να ζήσετε. Τι σου προσφέρει;

Πριν από μια δεκαετία, ίσως λίγο παραπάνω, βρέθηκα στη χερσόνησο του Πηλίου. Μίλησα τη γλώσσα των βουνών και δεν μου ήταν δύσκολο να καταλάβω το κάλεσμα αυτού του συγκινητικά όμορφου βουνού σε μέγεθος ανθρώπου που περιμένει υπομονετικά και περήφανα από τους πρόποδές του μέχρι την κορυφή του Πουριανού Σταυρού για να το ανακαλύψει ο καθένας μας. Του εμπιστεύτηκα την επιθυμία μου να επιστρέψω μια μέρα, ήταν σαν υπόσχεση, μια καθαρή φωνή μέσα μου που έλεγε ότι μια μέρα θα ζούσα στην πλαγιά της.

Το όνειρο έγινε σχέδιο και το σχέδιο έγινε πρόγραμμα. Το σπίτι στο μικρό χωριό Σταγιάτος ανακαλύφθηκε μετά από πολλά ταξίδια στην Ελλάδα και μια μεγάλη χιλιομετρική λωρίδα. Περίμενε επίσης στωικά στην αγκαλιά του βουνού, υπό την επίβλεψη και προστασία των δύο μητροπολιτικών χωριών Μακρινίτσας και Πορταριάς. Ήταν λίγο χαλασμένος ο καιρός, αλλά όταν ήμουν μέσα μου είχα την εντύπωση ότι ήμουν σκαρφαλωμένος στην πλάτη ενός γύπα και πετούσαμε προς την πόλη του Βόλου, που φαίνεται από άκρη σε άκρη, για να πιάσουμε το ηλιοβασίλεμα.

Από τότε και καθημερινά ο ουρανός, το δάσος, ο Παγασητικός όρμος, τα απέναντι βουνά και η πόλη ετοιμάζουν ένα νέο υπέροχο και πρωτόγνωρο θεατρικό έργο. Κάθε μέρα ενθουσιάζουν, ανησυχούν και ταυτόχρονα καταπραΰνουν και φωτίζουν το άγνωστο και ατίθασο στην ψυχή.

Πόση δημιουργικότητα υπάρχει στη δουλειά σας;

Η δημιουργία οποιουδήποτε νέου σχεδίου απαιτεί φαντασία και δημιουργικότητα, επομένως το σπίτι, είτε το μοιράζεστε με μεγάλο αριθμό καλεσμένων είτε απλώς με τους ανθρώπους της καρδιάς σας, είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται συνεχώς και χρειάζεται παρεμβάσεις και ιδέες.

Πώς είναι να αλλάζεις τη ζωή σου και να αφοσιώνεσαι σε κάτι νέο; Τι κέρδισες από αυτό;

Σε όλη τη διαδικασία της αλλαγής, το πιο δύσκολο είναι να αλλάξεις τρόπος σκέψης και προσέγγισης σε πράγματα και καταστάσεις.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας; Και ποιο είναι το ονειρικό έργο που θα θέλατε να πραγματοποιήσετε;

Δεν υπάρχει ακόμα αρκετός χρόνος για ζύμωση για νέα σημαντικά σχέδια.

Το ελληνικό καλοκαίρι για εσάς είναι…

Θα κλέψω την απάντηση από τον ποιητή… «η ώρα που τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα».

Πες μου μια ιστορία για το μέρος που επέλεξες να ζήσεις;

Στο χωριό Σταγιάτος, τα κρυστάλλινα νερά, που πηγάζουν από τα βάθη της γης εδώ και αιώνες, καταφθάνουν από την Κρύα Βρύση. Είναι μια από τις πιο απλές και σπάνιες εμπειρίες.

Τι είναι για εσάς το Πήλιο;

Ένας καλός και ειλικρινής φίλος.

περιγράφω Εγώ, με τρεις λέξεις, ο εαυτός μου.

Απλότητα, Πίστη, Επιμονή.

Ο ορισμός της ομορφιάς για εσάς.

Αυτή που γράφει η φύση.

Η χαρά της ζωής περιλαμβάνει…

αγάπη.

ΠιΠοιο είναι το αγαπημένο σου αντικείμενο που δεν αποχωρίζεσαι ποτέ;

Τα αντικείμενα, από τη φύση τους, είναι φτιαγμένα για να τα χωρίζεις.

Τι αποθηκεύετε και τι πετάτε στο διάστημα;

Προτιμώ να μην αποκτήσω για να μην πετάξω.

Το αγαπημένο σας μουσείο ή γκαλερί και έκθεση που σας άρεσε;

Thyssen Bornemisza, μια εξαιρετική συλλογή που σας ταξιδεύει στην ιστορία της τέχνης.

Το πιο ριψοκίνδυνο πράγμα που έχεις κάνει…

Να ζεις.

Η καλύτερη συμβουλή που λάβατε ποτέ…

Γιαγιά, μην κουτσομπολεύεις.

Μια μαγική στιγμή στο Blue Grey Cottage…

Ήταν σούρουπο όταν ένα γεράκι προσγειώθηκε στο κάγκελο του μπαλκονιού.

Κάτι για το οποίο είσαι περήφανος…

Σχετικά με τις διασυνδέσεις μου.

Μια τέλεια μέρα θα ξεκινήσει… και θα τελειώσει…

Χωρίς προθέσεις…με χαμόγελο.

Δώστε μου τις δικές σας προτάσεις για το Πήλιο.

– 24 ώρες στο Βουνό:

Ανατολή στους Αγίους Σαράντα, ξενάγηση στα χωριά και στο δάσος. Δυτικά στην Κάτω Γαζέα.

– 5 αγαπημένα μέρη:

Κισσός, Νταμούχαρη, Άγιος Λαυρέντη, Φακίστρα, Αγία Κυριακή.

– Οι καλύτερες επιλογές γευμάτων:

Το Πήλιο φημίζεται για την κουζίνα του και για καλό λόγο. Δεν θα απογοητευτείτε ποτέ αν πάτε στον Κάρδαμο στη Μακρινίτσα, στην Κριτσά και στον Γευσοκράτορα στην Πορταριά, στον Πάπου στο Λεφόκαστρο για φρέσκο ​​χταπόδι και ψάρι.

– Οι διαδρομές που πρέπει να ακολουθηθούν:

Τσαγκαράδα-Νταμούχαρη

– Κάτι που δεν πρέπει να χάσετε:

Να επιβραδύνεις και να ακούς το κάλεσμα του βουνού…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *