Ανταμοιβή Μανιτάρια | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η φωτογραφία που κέρδισε το μεγάλο βραβείο: τρία στρουμφάκια, ένα είδος μανιταριού που θεωρείται γαστρονομικός θησαυρός και διακρίνεται για τη δαιδαλώδη εμφάνισή του, σε ένα μαγικό σκηνικό από ρυάκια και δέντρα στους πρόποδες του Ολύμπου. [Αγοραστός Παπατσάνης]

Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής βρίσκεται ο Αγοραστός Παπατσάνης. Μας χωρίζουν περίπου 470 χιλιόμετρα, δηλαδή η απόσταση μεταξύ Αθήνας και Λιτόχωρου Πιερίας. Ωστόσο, η τέχνη της φωτογραφίας τείνει να δημιουργεί κανάλια επικοινωνίας. Τον Οκτώβριο, το όνομα του Έλληνα φωτογράφου αντηχούσε στα βραβεία Wildlife Photographer of the Year στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, κερδίζοντας την καλύτερη φωτογραφία στην κατηγορία Φυτά και Μύκητες και η φωτογραφία του ξεχώρισε από τις 40.000 του ρεκόρ.

«Ήθελα να πω την ιστορία των μανιταριών, που είναι το πάθος μου», λέει στην Κ. Ανακατεύοντας ανάμεσα στο πάθος και το παραμύθι, φωτογράφισε με ευρυγώνιο φακό τρία στρουμφάκια, ένα είδος μανιταριού που θεωρείται γαστρονομικός θησαυρός και διακρίνεται για τη δαιδαλώδη εμφάνισή του, σε ένα μαγικό σκηνικό με ρυάκια και δέντρα στους πρόποδες του Ολύμπου, κοντά στο Λιτόχωρο. Το πάθος του για τα μανιτάρια ξεκίνησε στα τέλη του 1999. Μεγαλωμένος στη Δεσκάτη Γρεβενών, μια περιοχή κορυφαίος προορισμός για τους λάτρεις των μανιταριών, γνώρισε τον σημερινό πρόεδρο του Ελληνικού Συλλόγου Μανιταριών Γεώργιο Κωνσταντινίδη και μαζί ηχογράφησαν μανιτάρια σε δάση και εντόπισε νέα στοιχεία. «Τότε εμφανίστηκε ένα μικρόβιο που άλλαξε τη ζωή μου».

Αυτό που τον οδήγησε στον καλύτερο διαγωνισμό φωτογραφίας άγριας φύσης ήταν η επαφή του με τις εικόνες. Το 2011, ανακάλυψε το Asferico, τον διεθνή διαγωνισμό που διοργανώθηκε από τους συλλόγους φωτογραφίας άγριας φύσης στην Ιταλία και κατά λάθος υπέβαλε μια φωτογραφία με μανιτάρια, καταλαμβάνοντας τη 2η θέση. Μεταξύ άλλων, τα μανιτάρια που έχει φωτογραφίσει κατά καιρούς ο Έλληνας φωτογράφος έχουν τιμηθεί σε διαγωνισμούς του National Geographic στην Ισπανία (Maria Luisa photo contest, MontPhoto), αλλά και στον φωτογράφο άγριας φύσης της χρονιάς, καθώς δύο από τις φωτογραφίες του ήταν μεταξύ των φιναλίστ το 2013 και το 2016. «Νιώθω νικητής. Η μόνη διαφορά με τα δύο προηγούμενα χρόνια είναι ότι μόλις ανέβηκα στη σκηνή και είπα δυο λόγια».

Ήθελα να πω την ιστορία των μανιταριών, που είναι το πάθος μου – παρόλο που στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για τη φωτογραφία άγριας ζωής είναι σχεδόν ανύπαρκτο.

Οριοθετήσεις back to back

Παρά το γεγονός ότι οι φωτογραφίες της 45χρονης φωτογράφου απέσπασαν αρκετά βραβεία, στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για τη φωτογραφία άγριας ζωής παραμένει σχεδόν ανύπαρκτο. «Για τους φωτογράφους από την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Ρωσία, που διακρίθηκαν στον διαγωνισμό το 2013, άλλαξαν οι ζωές τους, άνοιξαν πόρτες, έκαναν αίτηση στο National Geographic. Δεν άνοιξε μύτη στην Ελλάδα. Η φωτογραφία άγριας ζωής είναι πάθος. Επαγγελματικά, όμως, δεν είναι καν στο μπουμπούκι». Η κύρια δουλειά του σχετίζεται με τη φωτογραφία γάμου και βάπτισης, τα μανιτάρια και η φωτογραφία είναι τα χόμπι του. Ωστόσο, δεν θα ήθελε η εμμονή να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα να εκτροχιάσει την πορεία του.

Ανταμοιβή Μανιτάρια-1
Ο Έλληνας φωτογράφος Αγοραστός Παπατσάνης, νικητής του βραβείου.

Μετά από τόσους επαίνους, οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του θα ακουγόταν προσχηματικός. Όμως ο ίδιος είναι γήινος, τα λόγια του αγγίζουν το έδαφος όπου φυτρώνουν τα μανιτάρια. «Δεν πιστεύω ότι κάποιος γεννιέται με ταλέντο. Δέχομαι ότι έχει μια τάση, μια έφεση, αλλά κανένας φωτογράφος δεν είναι υπέρτατος. Βρίσκονται σε ένα μέρος και πρέπει να καλύπτουν ένα συγκεκριμένο θέμα. Όταν βάζουν το προσωπικό τους στοιχείο και αγγίζουν το διεθνές κοινό, γίνονται πιο διάσημοι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο».

Τι κάνει όμως αυτόν τον αγώνα ξεχωριστό, πέρα ​​από την 58χρονη ιστορία του; «Πρώτον, κύρος. Δεύτερον, η ποιότητά του, καθώς είναι ο μοναδικός διαγωνισμός στον οποίο συμμετέχουν δημοσιογράφοι του National Geographic. Και τρίτον, είναι το πώς παρουσιάζεις και προωθείς τις φωτογραφίες. Επιλέγονται εικόνες που μιλούν σε όλους και μετά ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο. Ο διαγωνισμός προσφέρει τα καλύτερα στη φύση. Μερικές φωτογραφίες μπορεί να είναι ωμές, άλλες μπορεί να εκθειάζουν την υπέρτατη ομορφιά. Είναι ένα όπλο για να κινητοποιήσεις την πλειοψηφία για την προστασία της φύσης.” Ωστόσο, εμείς οι άνθρωποι έχουμε την τάση να την καταστρέφουμε. “Όταν βλέπετε αυτές τις φωτογραφίες, θα πρέπει να προτρέψουν κάποιον να επισκεφτεί το μέρος που βλέπει στην εικόνα, αλλά και να καταλάβει ότι δεν είναι μόνο για αυτούς.Όπως το έλαβε, έτσι πρέπει να το περάσει, γιατί η φύση δεν είναι ιδέα, δεν χρειάζεται εξέλιξη. Η φύση είναι τέλεια. Αν δεν καταλάβουμε ότι είμαστε καλεσμένοι της, κάποια στιγμή θα διώξτε μας».

Νέα σήμερα

Ακολουθήστε το kathimerini.gr στις Ειδήσεις Google και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα

Δείτε όλα τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο στο kathimerini.gr

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *