Ακούσαμε τα τραγούδια του Γιάννη Μαρκόπουλου μέσα από τη μουσική «πινελιά» του Παύλου Παυλίδη

Άλλοτε με κλειστά μάτια, και άλλοτε με βλέμμα μαγεμένο από τη θαλασσινή του εικόνα Στέφανου Ρόκου αιωρούμενοι σχεδόν πάνω από τα κεφάλια των βασικών συμμετεχόντων σε αυτή την απρόσμενη συνάντηση, όλοι ακούμε για πρώτη φορά τη μουσική ερμηνεία μεγάλων συνθέσεων του Γιάννης Μαρκόπουλος του Παύλου Παυλίδη.

“Απέναντι από τη θάλασσα”μακριά σε ένα δικό τους μουσικό σύμπαν, βρήκαν ο ένας τον άλλον όταν Ο Παύλος άκουσε ξανά τον Τζον», οι νότες δημιουργούν ένα ολοκαίνουργιο ηχητικό τοπίο που ακούγεται και ζει στο παρόν. Ένα νέο τοπίο για τον ίδιο τον Παυλίδη, που σπάει το προσωπικό φάσμα μέσα του και αναζητά έναν ολοκαίνουργιο μουσικό εαυτό που περιλαμβάνει περισσότερη ονειροπόληση και νοσταλγία. Μακριά από την αγαπημένη αλλά γνώριμη κιθάρα του και τις γνώριμες ερμηνείες του, Ο Παύλος Παυλίδης κοιτάζει δίπλα της και πηγαίνει στο πιάνο, ένα όργανο που γνωρίζει λίγα αλλά μπορεί να συνθέσει έναν νέο μουσικό εαυτό. Στη διασταύρωση Ανατολής και Δύσης, παρελθόντος και παρόντος, του Γιάννη Μαρκόπουλου και του ίδιου.

Παύλος Παυλίδης, 80 χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου μεταφράζει το έργο του, μεταφέροντάς το μέχρι σήμερα με τον δικό του βαθιά προσωπικό τρόπο, επιλέγοντας σχεδόν τελετουργικά 16 από τα πιο εμβληματικά έργα του για να παρουσιαστούν στο “οπτικοακουστικές φαντασμαγορίες‘όπως χαρακτηριστικά αναφέρει Θεοδόσιος Μίχος με την παρουσίαση του αρχείου στο Κεντρική σκηνή της Στέγης σε σκηνοθεσία του ίδιου Χριστός Σαρρής.

Τόδωρης Πολυχρονόπουλος, Παύλος Παυλίδης, Χρήστος Σαρρής

«Το 2019 γεννήθηκε η ιδέα από την κόρη μου Λέγκα για τη συνάντηση δύο μουσικών κόσμων. Το απόσπασμα του Παύλου Παυλίδη στο δικό μου έργο. Μια προσέγγιση μέσα από το δικό του ανήσυχο και ευαίσθητο βλέμμα. Έδωσα τη συγκατάθεσή μου στον Paul να σχεδιάσει το ταξίδι του χωρίς την ενεργό συμμετοχή μου, παραμένοντας σταθερά σε απόσταση καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της δουλειάς, ώστε να μπορεί να οπτικοποιήσει και να χαράξει μια προσωπική διαδρομή μέσα από αυτό, ώστε να συμβεί μια αληθινή συνάντηση. Το ταξίδι του Παύλου στα χνάρια του μονοπατιού μου μεταμορφώνεται στο ηχογραφημένο έργο «Beyond the Sea», που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες. Ευχαριστώ τον Παύλο για την αγάπη με την οποία είδε τη δουλειά μου και με την οποία προσέγγισε αυτή τη δουλειά, καθώς και όλους όσους εργάστηκαν για την υλοποίησή της», έγραψε στο μήνυμά του ο π Γιάννης Μαρκόπουλος που θα ακουστεί κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ερήμην του.

«Είναι από τις λίγες φορές που καταφέρνουμε να κάνουμε κάτι στην ελληνική μουσική που μας αρέσει πολύ, αγαπάμε και πιστεύουμε. Γιατί η αλήθεια είναι ότι ψάχνουμε πολύ στην ελληνική μουσική σκηνή για πράγματα που μπορούν να μας αγγίξουν, που απέχουν πολύ από το mainstream που δεν μας ταιριάζει. Και έγινε αυτή η συνάντηση, και χρονολογείται από το 2019. Ανήκουμε στη γενιά που μεγάλωσε με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον κανονικό, και είχαμε αυτή την αγωνία για το πώς όλο αυτό το γήινο, επαναστατικό, προοδευτικό… τι συμβαίνει όταν «συντονίζεται» στη μουσική του Paul; Θα είναι το ίδιο διεισδυτικό, θα ανακαλέσουμε την προηγούμενη έκδοση, καλά θα πούμε, αλλά είναι κάτι άλλο; Και αυτό ακριβώς θέλουμε. Είναι καλό γιατί είναι κάτι άλλο. Και τελικά βγήκε κάτι που μας κάνει περήφανους να ακούμε όλη αυτή την εμπειρία στη σκηνή της Στέγης», θα πει στην εναρκτήρια ομιλία του κατά τη δημοσιογραφική παρουσίαση του έργου η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθυντής Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση.

Και ήρθε και κόλλησε και έδεσε και όλα έμοιαζαν μαγικά. Ένας μύθος από παλιά, φορτισμένος με ένταση, αγωνίες, επαναστάσεις, σε έναν άλλο μύθο με μοντέρνο μελωδικό χρώμα και με ήρεμη αυτοαπορρόφηση.

Μια μοναδική ιστορική, μουσική συνάντηση

Στις 20 Ιανουαρίου, 12 από αυτά τα τραγούδια θα κυκλοφορήσουν από την United We Fly. “Αυτή είναι μια ξεχωριστή στιγμή για την United We Fly καθώς ο Παύλος Παυλίδης μας εμπιστεύτηκε αυτή τη δουλειά σε μια εποχή που μάλλον την χρειαζόμασταν από άποψη εθιμοτυπίας», θα σχολιάσει με τη σειρά του ο ιδρυτής της εταιρείας, Τόδωρης Πολυχρονόπουλος.

Αυτή η ξαφνική και απροσδόκητη πρόταση που έγινε στον Παύλος Παυλίδηςπου θαυμάζει τον Γιάννη Μαρκόπουλο από μικρός και λέει:

«Περπατώντας στις συνθέσεις του, κατάλαβα ότι πρόκειται για τεράστιους χώρους του έργου της ζωής, απίστευτα μεγάλους και διαφορετικούς. Σκέφτηκα λοιπόν αν θέλω να υπάρχω μέσα σε αυτό το έργο Πρέπει να βρω τα σημεία με τα οποία μπορώ να ταυτιστώ, κυρίως ως ερμηνευτής». Αρχικά επετεύχθη άτυπη συμφωνία και κανείς άλλος από τον Παυλίδη ερμήνευσε ο ίδιος τα τραγούδια. “Αφού ήξερα ότι έπρεπε να πω τους στίχους, ήταν σημαντικό να βρω αυτούς που τους έζησαν και τους καταλάβαιναν».

Τα έργα επιλέχθηκαν κυρίως από τον ίδιο τον Παύλο Παυλίδη και δεν ήταν άλλα από εκείνα που γνώριζε καλύτερα μέσα από το τεράστιο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου και που τον είχαν ήδη συγκινήσει. “Έχω αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια από τον δίσκο «Μετανάστη» που αγόρασαν οι γονείς μου στην Ελλάδα πριν πάνε στη Γερμανία, ήταν και μετανάστες, οπότε έχω συνδέσει κάποια τραγούδια με αναμνήσεις.».

«Είχε τον ήλιο στα χέρια του
βασιλικός στο χέρι
και στην καρδιά
Ασπρο περιστέρι.

Πέρα από τη θάλασσα, πέρα ​​από το δάσος
Βρήκα τη χαμένη μου αγάπη.
Ξύπνησαν όνειρα, ξύπνησαν πάθη
η αγάπη σου έλαμψε σαν άνοιξη».

Σε αυτό το τραγούδι, θα γεννηθεί με την επιθυμία να πειράξει κάτι από τους στίχους, που στην αρχική του μορφή γράφει “πάνε όνειρα, πάνε πάθη” και το κάνουν. «με θράσος», όπως θα πει και ο ίδιος:

«ξύπνησαν τα όνειρα, ξύπνησαν τα πάθη».

Σημαντική για το εξαιρετικό αποτέλεσμα είναι και η δουλειά του συμπαραγωγού Christu Laina που επιμελήθηκε την ηχητική σχεδίαση ενώ ο Στέφανος Ρόκος Το εξώφυλλο του άλμπουμ διασκευάστηκε: “Ήταν πρωινό δώρο όταν μου το έστειλε ο Στέφανος. Λες και μπήκε στο όνειρό μου και πάγωσε την εικόνα. Έτσι νιώθω για όλα τα τραγούδια. Ότι τους παρουσιάζεται αυτή η εικόνα και τον ευχαριστώ θερμά για αυτό».

Στην αίθουσα ήταν και ο ποιητής με όλους τους δημοσιογράφους Γιώργος Χρονάς ο οποίος, ανάμεσα στο πλούσιο έργο του, έγραψε και τους στίχους για δύο από τα τραγούδια που περιλαμβάνονται στον δίσκο, το «Μέρα με ντί γιουσί» και το «Όχι δεν μέρωτε», ένα τραγούδι της εποχής κατά τα λόγια του Παύλου Παυλίδη, αλλά και του «το πρώτο ελληνικό τραγούδι της άρνησης όλων των ερωτικών μηχανισμών και της αφθονίας», Θα προσθέσει ο ίδιος ο Γιώργος Χρονάς. “Ακόμα και τώρα, αν έγραφε στίχους ο κύριος Χρονάς, θα μείναμε έκθαμβοι από το πόσο μπροστά από την εποχή του ήταν, ο τρόπος, το ήθος, η κομψότηταΔηλώνει ο Παύλος Παυλίδης τιμώντας τον ποιητή.

Γιώργος Χρονάς

Σχετικά με το τραγούδι «Ρόζα ναζιάραΟ Παύλος Παυλίδης θα αναφέρει ότι άρχισε να το γράφει μόλις ξεκίνησε το lockdown λόγω της πανδημίας, σκεπτόμενος όλη την ένταση που υπάρχει, με τόσους σπουδαίους ανθρώπους εγκλωβισμένους, θέλει να προσθέσει στίχους σε αυτό το τραγούδι:περιγράφοντας την εμπειρία του να βγαίνω στη σκηνή, ένιωσα ότι η Ρόζα ήταν κάτι σαν άγγελος για όσους βγαίνουν για να τραγουδήσουν ή να παίξουν τον ρόλο τους στο θέατρο».

«Σπασμένα σπίτια στο σκοτάδι
αυτή είναι η ζωή μας μέρα και νύχτα.
Δεν θέλεις κορδέλα, κορίτσι
Χτίζω ένα σπίτι από τα ερείπια.
Σπασμένα σπίτια στο σκοτάδι
τέτοια είναι η ζωή μας μέρα νύχτα».

Ακούστε και συνθέστε το τραγούδι “Κατεδαφισμένα σπίτια» ένα μέρος στο κέντρο της Αθήνας είχε μόλις καθαριστεί από καταλήψεις που φιλοξενούσαν μετανάστες και στο μυαλό του Παυλίδη η εικόνα μιας μητέρας με το παιδί της σε κλουβί, που είδε στην τηλεόραση που κατέγραψαν οι δημοσιογράφοι. Αυτή θα είναι η αφορμή για να γράψει έναν επιπλέον στίχο που τελειώνει με τη φράση «ερχόμαστε από τον ορίζοντα».

«Θα φυσά ασταμάτητα βόρειοι άνεμοι
Ο Τίγρης και ο Ευφράτης θα παγώσουν
της παλιάς μας αγάπης τις σημαίες
Θα φυσήξουμε πέρα ​​από τη θάλασσα
Καρφωμένοι στο έδαφος, βάλαμε φωτιά
Η φωτιά μιας νέας αγάπης.

Λέω τη μητέρα τρελή
Ποια παιδιά πουλάς και πληγώνεις;
Τα παιδιά κάποιας νύμφης σου
Τα παιδιά της μικρής Αντιγόνης
Ερχόμαστε από τον ορίζοντα»

Με το τραγούδι “Γεννήθηκα” κλείνει αυτό το λήμμα, γιατί όπως δηλώνει ο ίδιος ο Παυλίδης «σημαίνει αναγέννηση. Μου αρέσει πολύ η φράση «εξαφανίζω κυλιόμενος στο νερό» και έτσι ακριβώς ένιωσα ότι τελείωσε αυτό το έργο».

Θεατρικό παιχνίδι – “Μετάβαση στο μέλλον”

Και αυτό που θα απολαύσουμε στη σκηνή είναι αυτό που επινοείται Χριστός Σαρρής, όταν άκουσε για πρώτη φορά τα τραγούδια. «Θα δούμε τι φανταζόμουν στο στούντιο του Παύλου ένα βράδυ στην Κυψέλη όταν άκουσα τα τραγούδια στην ημιτελή μορφή τους. Είναι μια μετάβαση στο μέλλον, γιατί ακούγοντας τις διασκευές του Paul, αυτά τα τραγούδια ήρθαν από το παρελθόν στο μέλλον. Όταν τα έγραψε ο Γιάνης Μαρκόπουλος, είχε ήδη γράψει στο μέλλον».

Παύλος Παυλίδης, Χρήστος Σαρής

«Κακές λέξεις στο μαντήλι
Τα βρήκα στην ντουλάπα μου προχθές
Το αλφάβητο του τριφυλλιού
Σου έμαθε για το αύριο και το χθες
Περνούσα όμως από τη στενή πύλη
Με τον χρόνο δεμένο με κορδόνια”

Γνωρίζοντας τη μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου από μικρός, ο Χρήστος Σαρρής θα αγγίξει το έργο του Παυλίδη, θα το λατρέψει, θα το λατρέψει και όπως περιγράφει με δικά του λόγια «Αυτό είναι ένα ρεκόρ αναπαραγωγής. Ένας δίσκος που τον ακούς λίγο διαφορετικά κάθε φορά που τον ακούς. Είναι 12 τραγούδια που λένε μια φανταστική, δύσκολη ιστορία». Και ως σκηνοθέτης, το μάτι του είναι στραμμένο στο μέλλον, με εικόνες και λέξεις βαθιά ανθρώπινες και πολιτικές με την ευρεία έννοια του όρου. Άλλωστε, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα λόγια του Μαρκόπουλου:

«Βλέπουμε τους μελλοντικούς μετανάστες, τη μελλοντική ιστορία αυτής της γης και σκεφτόμαστε την ιδέα “απέναντι από τη θάλασσα” μεταφορικά και κυριολεκτικά», θα προσθέσει ο Χρήστος Σαρής.

Πληροφορίες:

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *